چهارمین گردهمایی دانشجویان قمی کشور

اما از کارگاه امروز دو تا عکس دارم.

عکس اول نمایی است از کارگاه  ۷ ساعته ی اهداف برنامه که امروز با حضور ۲۵ نفر از اعضا انجمن و کارگروه های همایش برگزار شد. در کاغذ های زردی که می بینید، حاضرین جلسه نظر خود را در مورد آینده ی انجمن نوشته اند. شیوه ی کار بدین شکل بود که اعضا پیش بینی می کردند دو سال دیگر کجا ایستاده ایم و از همان جا وضعیت انجمن را در یک جمله ی ماضی می نوشتند.

اما در میان آن همه کارت جدی چند کارت هستند که بدون آنکه محتوایشان در جلسه مطرح شوند  از دور خارج شدند. (ردیف کارت های سمت راست بالای تصویر.) و محتوایشان چیزی نیست جز شیطانی بچه های جلسه. بدون شرح بخوانیدشان.(عکس دوم)

هر چه به تاریخ همایش چهارم نزدیکتر می شویم حجم کارها و وقتی که بچه ها ی فعال در همایش می گذارند بیشتر می شود.
پنج شنبه و جمعه ای که گذشت میزبان آقای سعید نشاط (عکس جلویی) بودیم. سه شنبه ای که می آید نیز آقای نشاط همراهمان خواهد بود تا بتوانیم برای جلسه ی مجمع عمومی آماده تر شویم. آقای نشاط یک تسهیلگر است و با تجربه و دانش ای که از فعالیت غیردولتی دارد به ما کمک می کند تا سند های چشم انداز چهارساله ی انجمن را بهتر ترسیم کنیم.
برگزاری کارگاه آقای نشاط و برنامه هایی دیگری که تا پایان همایش چهارم برگزار خواهد شد نیازمند یک سازماندهی قوی و پشتکار و مسئولیت شناسی ویژه است که این امر را آقا عباس ملک محمدی (عکس پشتی) پیگیری می کند. با قطعی شدن کارگاه سه شنبه در دو سه روز آینده آقا عباس روزهای گرم و پر مشغله ای را پیش رو خواهد داشت. از همینجا به ایشان خسته نباشید می گوییم.

راستش امروز بعد از 10 روز کند و کاو و برگزاری جلسات متعدد کمی نفس راحت کشیدم. کارگروه یک و سه استارت فعالیت خود را زده اند و تقریبا مطابق پیش بینی طرح جلو رفته اند. کارگروه 2 هم قرار شد تا آخر هفته موتورش را گرم کند و می تواند خیلی زود و راحت به برنامه ما برسد. دبیر اجرایی با تیمش هم تقریبا بسته شده اند و دارند توی جاده ی همایش چهارم جا می افتند.

باز هم اینجا می نویسم و امیدوارم بقییه ی تیم برگزاری همایش با انعکاس فعالیت ها و خاطرات و سختی ها و خوشی هایشان از روز های همایش علاوه بر اینکه دفترچه ی قشنگی از فعالیت هایشان در اینترنت بسازند، روحیه ی دوستی و کارگروهی را نیز بین خود تقویت کنند.

حرف های دیگری هم داشتم که اینجا نوشتمشان.

 از موسس وبلاگ هم کمال تشکر را دارم.